„Co dokładnie dla mnie zrobiłeś?” – zapytałem ze szczerą ciekawością.
Melissa milczała. Chris wyjąkał coś o wizytach i towarzystwie, ale nie mógł podać konkretnych przykładów, bo ich nie było.
„Dobra” – powiedziała w końcu Melissa. „Pomyśl o tym, ale nie zwlekaj za długo, bo jak mówi Chris, okazja nie będzie trwała wiecznie”.
Ruszyli w stronę drzwi z chłodem, który całkowicie kontrastował z ciepłem, z jakim przyszli.
„Jeszcze jedno pytanie” – powiedziałem, zanim wyszli. „Czy już komuś powiedziałeś, że zamierzam zainwestować w ten biznes?”
Chris natychmiast zaprzeczył.
„Nie, Auroro. Rozmawialiśmy tylko między sobą.”
Kłamca.
„Doskonale” – uśmiechnąłem się. „Bo byłoby bardzo niezręcznie, gdybyś obiecał mi pieniądze, zanim dostałeś moją odpowiedź”.
Odprowadziłem ich do drzwi i pożegnałem z tym samym fałszywym uśmiechem, którego użyli wobec mnie.
Kiedy wyszli, usiadłem w salonie i wyłączyłem dyktafon. Nagrałem całą rozmowę – ich kłamstwa, brak planowania, presję emocjonalną, bezczelną manipulację.
Ale przede wszystkim miałem potwierdzenie, że widzą we mnie jedynie chodzący bank.
Natychmiast zadzwoniłem do Rose.
„Jak poszło?” zapytała.
„Dokładnie tak, jak się spodziewałem” – odpowiedziałem. „Jutro do nich zadzwonię, żeby dać im ostateczną odpowiedź, a będzie to odpowiedź, której nigdy nie zapomną”.
Następnego dnia obudziłem się wcześniej niż zwykle.
Postanowiłem, że ten czwartek będzie dniem, w którym Aurora Perez przejmie całkowitą kontrolę nad swoim życiem.
Zjadłem spokojne śniadanie, ubrałem się w mój ulubiony granatowy garnitur – ten, w którym czuję się silny – i wyszedłem z domu ze spokojem, którego nie czułem od lat.
Najpierw poszedłem do banku.
Pan Fernando przyjął mnie, jak zwykle, w swoim prywatnym biurze.
„Pani Perez, w czym mogę dziś pomóc?” zapytał.
Wyjaśniłem, że muszę wprowadzić pewne ważne zmiany na moich kontach.
„Chcę zmienić wszystkie swoje hasła, zaktualizować beneficjentów i skonfigurować nowe środki bezpieczeństwa”.
Pan Fernando robił notatki, gdy mówiłem.
„Czy ma Pani jakiś konkretny problem?”
Opowiedziałem mu o telefonie od Jessiki i o tym, jak Melissa i Chris wykorzystywali moje nazwisko, żeby zaciągać pożyczki.
„Chcę mieć pewność, że nikt nie będzie miał dostępu do moich danych ani nie będzie mógł wykorzystać mojego nazwiska bez mojej wyraźnej zgody”.
„Oczywiście” – powiedział profesjonalnie. „Zmienimy wszystkie twoje kody dostępu i umieścimy specjalny alert na twoim koncie. Jeśli ktoś wspomni twoje nazwisko przy jakiejkolwiek transakcji finansowej, natychmiast do nas zadzwoni, aby to potwierdzić”.
"Doskonały."
Skorzystałem też z okazji, żeby wypłacić sporą sumę pieniędzy, nie dlatego, że zamierzałem ją wydać, ale dlatego, że chciałem mieć ją pod ręką na to, co zaplanowałem.
Pan Fernando wszystko przetworzył, nie zadając zbędnych pytań.
„Czy potrzebujesz jakiejś specjalnej dokumentacji?” zapytał.
„Tylko aktualne wyciągi bankowe” – odpowiedziałem.
Po wyjściu z banku poszedłem do biura pana Hernandeza, żeby odebrać poświadczone kopie mojego nowego testamentu. Jego sekretarka wręczyła mi je w zapieczętowanej kopercie manilowej.
„Prawnik chce, żebyś wiedział, że wszystko jest w porządku” – powiedziała. „Twój poprzedni testament został oficjalnie odwołany”.
Następnym przystankiem był dom Rose. Potrzebowałam obecności mojej najlepszej przyjaciółki podczas tego, co miałam zamiar zrobić.
Znalazłem ją podlewającą rośliny w ogrodzie.
„Gotowy na przedstawienie?” zapytała z figlarnym uśmiechem.
