Poszłabym na ten ślub. Nie tylko poszłabym, ale dosłownie podniosłabym głowę. I zmieniłabym kilka rzeczy w moich planach dotyczących przekazania spadku, które miało się odbyć jutro.
Natalie pokazała swoje prawdziwe oblicze w najbardziej dramatyczny sposób, jaki tylko był możliwy. A teraz nadszedł czas, abym chronił mojego syna przed drapieżnikiem, którego miał poślubić, nawet jeśli on jeszcze nie widział, jaka ona jest. Ponownie sięgnąłem po telefon, ale tym razem nie zadzwoniłem do Jacksona.
Zamiast tego zadzwoniłam do mojej siostry Judith i mojego prawnika. Czas było działać. „O mój Boże” – wyszeptała Babette Judith, kiedy dotarła do mojego domu.
Jej dłonie powędrowały do ust, gdy spojrzała na moją łysą głowę i zapłakaną twarz. „Kto ci to zrobił?” Drżącymi palcami podałem jej liścik od Natalie.
Kiedy Judith to przeczytała, jej wyraz twarzy zmienił się z szoku w furię. „To napaść” – powiedziała stanowczo. „Musimy wezwać policję”.
„Nie mogę” – odpowiedziałam łamiącym się głosem. „Nie dzisiaj. Nie w dniu ślubu Jacksona”. „Babette, zobacz, co ci zrobiła. Podała ci narkotyki i ogoliła głowę. To coś więcej niż moment z Bridezillą. To przestępstwo”.
Opadłam na sofę. Ciężar sytuacji mnie przytłaczał. „Jeśli teraz zadzwonię na policję, Jackson nigdy mi nie wybaczy. Wiesz, jaki on jest, Jude. Jest całkowicie pod jej urokiem”.
Judith usiadła obok mnie, biorąc mnie za rękę. „Więc co zamierzasz zrobić? Nie możesz iść na ślub w takim stanie”. Ale ja już podjęłam decyzję.
„Właściwie mogę i zrobię to. Potrzebuję tylko twojej pomocy”. W ciągu następnych dwóch godzin Judith przeobraziła się w moją osobistą menedżerkę kryzysową. Zadzwoniła do swojej przyjaciółki stylistki, która przyjechała z trzema różnymi perukami.
Wybraliśmy taką, która najbardziej przypominała moje naturalne, srebrne włosy, choć fryzura była inna, krótsza i bardziej nowoczesna niż bym sobie tego życzyła. Ponieważ moja sukienka została zniszczona, Judith przeszukała moją szafę i znalazła prostą, ale elegancką granatową sukienkę, którą miałam na sobie na imprezie charytatywnej rok wcześniej.
„To nie jest typowe dla matki pana młodego, ale w tych okolicznościach jest idealnie” – oznajmiła. Kiedy patrzyłam teraz na swoje odbicie, nieco odświeżone, ale wciąż fundamentalnie odmienione, ogarnął mnie głęboki smutek. „To powinien być jeden z najszczęśliwszych dni w moim życiu, patrzeć na mojego ukochanego syna, Mary”.
Zamiast tego, stało się koszmarem. „Po prostu nie pojmuję, jak wiele nienawiści potrzeba, żeby zrobić coś takiego” – wyszeptałam. Twarz Judith stwardniała.
„Nie chodzi o nienawiść, Babs. Chodzi o pieniądze. Dokładnie 120 milionów dolarów. Natalie postrzega cię jako przeszkodę w jej kontroli nad Jacksonem i jego spadkiem”. Prawda jej słów uderzyła mnie jak fizyczny cios.
„Myślisz, że Jackson wie o tym wszystkim? O tym, kim ona naprawdę jest?” „Myślę, że Jackson jest zakochany w tej wersji Natalie, którą chce mu pokazać” – odpowiedziała delikatnie Judith. „A miłość potrafi być najskuteczniejszą zasłoną na oczy”.
„Dotarliśmy do hotelu Westbrook, gdzie odbywała się ceremonia”. Przechodząc przez hol, czułam na sobie czyjeś spojrzenia, szepty podążające za nami. Chociaż peruka ukrywała moją łysinę, coś we mnie musiało być inne.
W przedsionku sali w końcu dostrzegłam Jacksona w smokingu, otoczonego przez drużbów. Moje serce wypełniło się jednocześnie miłością i bólem. Wyglądał tak bardzo jak jego ojciec w dniu naszego ślubu – przystojny, z promiennym spojrzeniem, pełen nadziei na przyszłość.
„Jackson” – zawołałam, ruszając w jego stronę. Odwrócił się, a jego wyraz twarzy natychmiast zmienił się z radości w konsternację. „Mamo, co zrobiłaś z włosami?”
Zanim zdążyłam odpowiedzieć, obok niego pojawiła się Natalie w sukni ślubnej, niczym zjawa w bieli, ale jej oczy były zimne, gdy mnie oceniała. „Babette, jakże inaczej wyglądasz” – powiedziała z fałszywą słodyczą, próbując czegoś nowego na ten wyjątkowy dzień.
Jej bezczelność na chwilę odebrała mi mowę. Stałam tam, udając niewiniątko, wiedząc dokładnie, co mi zrobiła zaledwie kilka godzin wcześniej. „Wiesz dokładnie, co stało się z moimi włosami, Natalie” – powiedziałam cicho, starając się, żeby mój głos brzmiał pewnie.
Jackson zmarszczył brwi. „O czym ty mówisz, mamo?” „Twoja narzeczona podała mi wczoraj narkotyki i ogoliła mi głowę, kiedy spałam” – powiedziałam, patrząc Natalie w oczy. „Zniszczyła mi też suknię i ukradła biżuterię”.
Twarz Jacksona poczerwieniała ze złości, ale ku mojemu zaskoczeniu, gniew był skierowany na mnie. „Mamo, jak mogłaś powiedzieć coś tak okropnego akurat w dniu naszego ślubu?” Oczy Natalie napełniły się łzami.
„Nie wiem, dlaczego tak mnie nienawidzisz, Beette. Tak bardzo starałam się być dla ciebie dobrą córką”. Stałam tam oszołomiona występem i reakcją syna. „Jackson, mogę to udowodnić. Zostawiła liścik. Mam go tutaj”.
Sięgnęłam do torebki. „Nie chcę widzieć żadnego nieporozumienia, które wymyśliłaś” – powiedział ostro Jackson. „Od samego początku doszukiwałeś się wad w Natalie. A teraz wymyślasz te szalone oskarżenia, bo nie możesz znieść, że idę dalej ze swoim życiem”.
Natalie położyła mu uspokajająco dłoń na ramieniu, odgrywając rolę Rozjemcy. „W porządku, kochanie. Babette jest dziś po prostu wzruszona. Wszyscy jesteśmy”. Odwróciła się do mnie z uśmiechem, który nie sięgał jej oczu. „Może usiądziesz? Ceremonia zaraz się zacznie”.
Kiedy odchodziły, usłyszałam szept Natalie do jednej ze swoich druhen: „Mówiłam ci, że w końcu oszaleje. Pewnie miała moment matury i sama sobie obcięła włosy, a potem zapomniała, że to zrobiła”. Druhna zachichotała, nie zdając sobie sprawy, że je słyszę.
Stałem jak sparaliżowany, upokorzony i kompletnie złamany. Mój własny syn mi nie uwierzył. Myślał, że albo kłamię, albo tracę rozum.
Ból był tak intensywny, że aż fizyczny, niczym nóż wbijający się w moją pierś. Judith, która była świadkiem całej tej sytuacji, wzięła mnie za ramię. „Chodź, Babette. Zajmijmy nasze miejsca. To jeszcze nie koniec”.
Ceremonia minęła w mgle bólu. Patrzyłem, jak mój syn ślubuje życie i miłość kobiecie, która napadła na mnie kilka godzin wcześniej. Każde słowo ich przysięgi było jak kolejna zdrada.
Kiedy urzędnik zapytał, czy ktoś sprzeciwia się związkowi, poczułam, jak dłoń Judith zaciska się na mojej, ostrzegając mnie, żebym milczała. Nie żebym się odezwała. Wiedziałam, że Jackson jest już zbyt daleko, żeby słuchać.
Po ceremonii, podczas koktajlu przed przyjęciem, usłyszałem, jak Natalie opowiada swoją wersję wydarzeń przed gronem przyjaciół. „Biedna Babette zmaga się z myślą, że Jackson będzie miał w życiu inną kobietę. Pojawiła się z tą tragiczną nową fryzurą i próbowała wmówić mi, że miałem z tym coś wspólnego. Wyobrażacie to sobie?”
„Jackson mówi, że ostatnio zachowuje się dziwnie. Myślimy, żeby się z kimś spotkała po miesiącu miodowym”. W tym momencie coś we mnie pękło. Ostatnia groźba zahamowań, której się kurczowo trzymałam, po prostu zniknęła.
Natalie nie tylko mnie zaatakowała i okradła, ale teraz próbowała przedstawić mnie jako osobę niezrównoważoną psychicznie przed wszystkimi, których znaliśmy. Co gorsza, mój syn najwyraźniej był współwinny tej narracji. Odszedłem ze spotkania, znalazłem cichy kącik i zadzwoniłem do mojego doradcy finansowego.
„Thomas, tu Bette Wilson. Musisz wstrzymać wszelkie przygotowania do jutrzejszego transferu aktywów. Tak, wszystkie 120 milionów. Mam nowy plan”. Kiedy wróciłem do recepcji, ogarnął mnie dziwny spokój.
Po raz pierwszy odkąd obudziłam się dziś rano, wiedziałam dokładnie, co muszę zrobić. Przyjęcie było w pełnym toku, kiedy wróciłam do sali balowej. Kryształowe żyrandole rzucały ciepłą poświatę na elegancko nakryte stoły, a w tle cicho grał zespół na żywo.
W każdej innej sytuacji byłbym dumny z tego, jak pięknie to wszystko wyglądało. W końcu sam za to zapłaciłem. Zachowując spokój, przeciskałem się przez tłum, przyjmując kondolencje od starych przyjaciół, którzy zauważyli moją nową fryzurę i uznali, że to pewnie wina jakiegoś problemu zdrowotnego.
„Jesteś na terapii, kochanie?” – wyszeptała ze współczuciem starsza ciotka. „Jesteś taka odważna, że przyszłaś dzisiaj”. Uśmiechnęłam się tylko i poszłam dalej. „Niech myślą, co chcą. Prawda i tak wkrótce wyjdzie na jaw”.
Na skraju parkietu dostrzegłam Thomasa, mojego doradcę finansowego, który pojawił się na moją pilną prośbę. Podszedł do mnie z widocznym zaniepokojeniem na twarzy. „Babette, wszystko w porządku? Twój telefon mnie zaniepokoił”.
„Wszystko w porządku, Thomas. Właściwie lepiej niż dobrze. Nigdy nie widziałam niczego wyraźniej”. Wyjaśniłam mu sytuację szeptem. Jego oczy rozszerzyły się, gdy pokazałam mu notatkę od Natalie, którą trzymałam w torebce.
„To skandal” – mruknął. „Rozmawiałeś z władzami?” „Jeszcze nie. Najpierw muszę się tu zająć. Czy wszystko jest na swoim miejscu, tak jak prosiłem?”
Skinął głową. „Transfer został wstrzymany. Alternatywne rozwiązania są gotowe, kiedy tylko dasz znać”. „Doskonale. Dziękuję, Thomas”.
Kiedy wychodził, zauważyłem młodego kelnera obserwującego naszą rozmowę. Podszedł ostrożnie. „Pani Wilson, przepraszam za wtargnięcie, ale pomyślałem, że powinna pani coś wiedzieć”.
